Label: volksnationalisme

Vlaams-nationalisten hebben niets te zoeken op Britse haatmars

De Britse overheid weigerde de Belgische rechts-identitair Filip Dewinter de toegang tot het land om deel te nemen aan een ‘Unite the Kingdom – Unite the West’ haatmars van bange Britse nostalgici. Met Dewinter zijn wens wordt het onderscheid tussen het rechtgeaard, emancipatorisch Vlaams-nationalisme enerzijds en de rechts-identitaire parasitaire stroming anderzijds alweer zeer duidelijk. Als Vlaams-nationalist is het belangrijk om consequent te blijven in de kernprincipes die deze beweging historisch hebben gevormd: volkssoevereiniteit, politieke zelfbeschikking […]

Lees verder ...

Onze richting: volk en natievorming

We hebben als Zannekinbond de plicht om de Vlaamse ontvoogdingsstrijd op een grondig verschillende fundering te bouwen, in vergelijking met de burgerlijke Vlaamse beweging en haar uiterst-rechtse geestverwanten. Het romantische volksnationale beeld van een (etnisch-identitair bepaalde) ondeelbare volksgemeenschap waarin iedereen dezelfde belangen heeft is een verzinsel, een mythe die ervoor zorgt dat de aanhangers ervan slechts een kleinburgerlijke karikatuur van het idee van nationale revolutie kunnen aanhangen. Nationaal denken moet expliciet losgekoppeld zijn van begrippen […]

Lees verder ...

¡Independencia y patria socialista! – Onafhankelijkheid en socialistisch vaderland!

Inleiding Een standpunt innemen over strijdtonelen in het verre buitenland is geen afleiding van nationale strijd, bijvoorbeeld hier in Vlaanderen. Het is namelijk een onlosmakelijke voorwaarde ervoor. Zonder anti-imperialisme verliest ook het Vlaams nationalisme zijn bevrijdende kern, blijft binnenlandse machteloosheid structureel onaangeroerd, en wordt politiek verzet makkelijk gekaapt of geneutraliseerd. Echte nationale zelfbeschikking begint waar men weigert medeplichtig te zijn aan de onderdrukking van anderen. Imperialisme is geen extern verschijnsel dat “daar” gebeurt, maar een […]

Lees verder ...

Belgische systeemcrisis : de Brusselse impasse

Sinds hun verkiezingsshow van 9 juni 2024 kon het Belgisch burgerlijk regime geen nieuwe volwaardige Brusselse deelstaatregering vormen. Deze maand, december 2025, is het Brussels hoofdstedelijk gewest officieel het record uit België gepasseerd voor de langste periode zonder regering. De oorzaak ligt — zoals eerdere crisisperioden — in het ingewikkelde institutionele en communautaire bestel van Brussel. Partijbelangen en tegenstellingen binnen de burgerlijke systeempartijen (met name tussen diverse Nederlandstalige en Franstalige partijen) zijn te groot om […]

Lees verder ...

‘Nooit-meer-oorlog’: naar een Vlaams-nationaal anti-imperialisme

InleidingIn een tijdperk van grote internationale geopolitieke spanningen die gepaard gaan met uitbreidende militaire conflicten (Rusland-Oekraïne, Israël-Palestina-Libanon) is de oude, deels Vlaams-nationale boodschap ‘Nooit-meer-oorlog’ weer actueler dan ooit. Binnen de burgerlijke Vlaamse beweging is deze boodschap langzaam ondergesneeuwd vanuit het streven naar een vreedzame oplossing voor internationale conflicten gesteund op “het recht op zelfbeschikking voor elk volk”. Deze vreedzame oplossing werd en wordt echter gezocht binnen de bestaande politieke en militaire structuren die niet alleen […]

Lees verder ...

Omtrent het hedendaags Corsicaans nationalisme: anti-imperialisme en nationale bevrijding

Naar aanleiding van een nieuwsbrief van het magazine TeKoS (juni 2024) waarin een Corsicaanse uiterst rechtse beweging voorgesteld wordt als een mogelijke uitdager voor een ideologische evolutie van het bestaande, reële Corsicaanse nationalisme, werd besloten het hedendaags Corsicaans nationalisme wat van naderbij te bekijken. In elk geval stellen we uitdrukkelijk dat er van een ideologische koerswijziging geen sprake is. De militante en populaire speerpunt is en blijft verzet tegen imperialisme en modern kolonialisme met hun […]

Lees verder ...

Vlaanderen, het kolonialisme en een het ontwaken van een nieuwe wereldorde

Dat de Belgische schijndemocratie geen excuses voor het koloniaal verleden aanbiedt hoeft niet te verwonderen. Tegenstand bevindt zich in een aardig samengaan van monarchie (politieke druk), delen van grootkapitaal (gesteund door liberale politieke familie) en conservatief (uiterst-)rechts dat zich “Vlaamsgezind” noemt. In het laatste geval begint het zelfs een constante te worden, na bijvoorbeeld de eerdere pleidooien voor versterking van de Belgische defensie en ordediensten, de herinvoering van dienstplicht binnen NAVO-verband en het aanhoudend viseren […]

Lees verder ...