Label: liberalisme

1 MEI: STRIJDDAG

Naarmate de wereldwijde monopolisering van de financiële en goederenmarkten voortschrijdt, wordt deze ontwikkeling door de machthebbende elite aan mensen over de hele wereld voorgesteld als een absolute noodzaak en een onbetwistbare voorwaarde voor alle politieke beslissingen en individueel gedrag. We zijn veroordeeld tot het globalisme en het is belangrijk om het beste te maken van dit “onveranderlijke feit”. Rechtvaardigheid is daarom gekoppeld aan deelname aan de markt. De maatstaf voor rechtvaardigheid is persoonlijk marktsucces. Alleen als je van deze logica uitgaat, kun je het huidige beleid van het liberaal partijkartel (de machthebbers en hun gelijkgestemde oppositie) begrijpen. De welwillendheid van […]

Lees verder ...

Systeemcrisis in Oost-Europa

Centrum en periferie In het licht van de aanhoudende oorlog met Rusland heeft het Westen de grootst mogelijke moeite om niet alleen de door haar gedomineerde wereldorde, maar ook haar eigen periferie onder controle te houden. In West-Europa bestaat er een hardnekkige, paternalistische visie op de “nieuwe lidstaten” uit Centraal- en Oost-Europa (de voormalige Comecon- en Waschaupactlanden), dat een stereotype neerzet van naïeve kinderen die misschien nog niet helemaal zijn opgevoed in de neoliberale leer, maar die in ieder geval wel uiterst dankbaar (zouden moeten) zijn dat het “vrije Westen” hen heeft bevrijd van het boosaardige Rusland en het meedogenloze […]

Lees verder ...

Waarom heeft het kapitalisme nu een voorkeur voor links?

Diego Fusaro Het oude burgerlijke kapitalisme, in de dialectische fase, gaf de voorkeur aan de cultuur van rechts, met zijn nationalisme, zijn disciplinaire autoritarisme, zijn patriarchaat, zijn alliantie met de kerk en haar waarden, die op dat moment functioneel waren voor de bestendiging van de productiewijze. Vandaag de dag geeft het postburgerlijke turbokapitaal van de globalisering, van de vrije markt en het vrije verlangen, in de absoluut-totalitaire fase, de voorkeur aan de cultuur van links, met zijn viering van de antropologische deregulering en van de onbeperkte openheid van de denkbeeldige en werkelijke grenzen, met zijn dogmatiek van de de-soevereinisering van […]

Lees verder ...

Een multipolaire wereldorde is noodzakelijk!

Door Brecht Jonkers De tijd waarin we leven sinds het jaar 1989 kan met recht en rede het tijdperk van de Verenigde Staten genoemd worden. De voorbije dertig jaar leek de Amerikaanse supermacht vaak onaantastbaar, en zijn macht onontkomelijk. De grootste tegenstander van de Verenigde Staten, de Sovjet-Unie uit de periode van de Koude Oorlog, was verdwenen en was niet vervangen door een soortgelijke grootmacht. In geopolitieke termen spreekt men van de periode na 1989 als dat van een “unipolaire wereld”, een situatie waarbij slechts één land de plak zwaait op wereldwijd niveau. Dit is op zich een unicum in […]

Lees verder ...

Hoe socialisten moeten denken over nationale onafhankelijkheidsstrijd

Door James Foley & Ben Wray Modieuze academische theoretici hebben de marxistische benadering van nationalisme afgedaan als achterhaald en ontoereikend. Maar het blijft een onmisbare gids voor nationale onafhankelijkheidsbewegingen – die steun verdient wanneer zij een uitdaging vormen voor de kapitalistische overheersing. De nationale kwestie heeft de Schotse politiek de laatste jaren gedomineerd, en het ziet er niet naar uit dat dit in de nabije toekomst zal veranderen. Net als Ierland, Catalonië en Baskenland is Schotland een van de Westeuropese landen waar socialisten moeten beslissen of zij het voortbestaan van de staat binnen zijn huidige territoriale grenzen aanvaarden. Marxistische theorieën […]

Lees verder ...

Socialisme in de kleuren der volkeren: Thomas Sankara en de Burkinabé-omwenteling

Thomas Sankara (21 december 1949 – 15 oktober 1987) was een Burkinabé, legerkapitein,revolutionair, pan-Afrikaans theoreticus en president van Burkina Faso van 1983 tot 1987. Dooraanhangers werd hij gezien als een charismatisch en iconisch revolutionair figuur, hij wordt tot opheden meestal aangeduid als “Afrika’s Che Guevara”. Sankara was tussen 1983 en 1987 de leider vaneen van de meest inspirerende Afrikaanse revoluties. Op 15 oktober 1987 werd hij – in nog altijdonduidelijke omstandigheden – vermoord, meer dan waarschijnlijk op bevel van zijn voormaligevriend en strijdmakker Blaise Compaoré en met medewerking of op aansturen van de voormaligekolonisator Frankrijk. Net zoals bij andere historische […]

Lees verder ...