Lenin zei:
“Het imperialisme is verrot en vergaan kapitalisme, en ons tijdperk is het tijdperk van proletarische revoluties.”
De socialistische revolutie is geen ‘optie’ — zij is een historische noodzaak. Het imperialisme voelt niet eens meer de behoefte zich te verschuilen achter de leugens van “mensenrechten”, “democratie” en “vrijheid”.
Lenin zei:
“Hoe agressiever het imperialisme wordt, hoe zwakker het is.”
Ons tijdperk is het tijdperk van het imperialisme en van proletarische revoluties. Om deze reden is socialisme geen alternatief — het is een historische noodzaak.
HOE KOMEN WE TOT DEZE CONCLUSIE?
Hoe moeten marxistisch-leninistische organisaties en het proletariaat de werkelijkheid analyseren?
Dialectisch materialisme – de denkmethode: TEGENSTRIJDIGHEID
Historisch materialisme – de wet voor het begrijpen van de samenleving: KLASSE
Marxisme-leninisme – het omzetten van deze kennis in revolutionaire praktijk: REVOLUTIE
De fundamentele tegenstelling ligt tussen het imperialisme en de volkeren van de wereld. Deze tegenstelling verandert in klassenstrijd. Klassenstrijd culmineert in revolutie. Daarom is de socialistische revolutie niet langer een optie — zij is een historische noodzaak.
DE MARXISTISCH-LENINISTISCHE CONCLUSIE IS DUIDELIJK
Het kapitalisme kan niet vooruit
Het imperialisme is een verrottingsfase van het kapitalisme
De mensheid staat voor twee wegen:
barbarij
of een sprong voorwaarts via het socialisme
Er is geen derde weg. Daarom is de socialistische revolutie niet langer een “optie”, maar een historische noodzaak.
WAAROM WETEN WE DIT?
Omdat we de wetten van de geschiedenis kennen. Het marxisme-leninisme leert het proletariaat wetenschappelijk denken. Marxisten-leninisten beoordelen gebeurtenissen niet op basis van intenties, maar op basis van historisch gevormde objectieve wetten.
Het volledige wereldproletariaat moet de werkelijkheid op deze manier beoordelen. Dit is de wetenschappelijke denkmethode. Wetten worden niet gevormd volgens onze intenties, maar historisch. Ze drukken niet onze wensen uit, maar objectieve realiteiten.
DE WETTEN VAN DE GESCHIEDENIS
1. De tendens van de dalende winstvoet (Karl Marx)
De interne tegenstelling van het kapitalisme:
Levende arbeid neemt af
De bron van meerwaarde vernauwt
Winstvoeten dalen
Op dit punt staat het kapitaal voor twee opties:
Sociale transformatie (socialisme)
Een terugkeer naar primitieve vormen van uitbuiting
Het imperialisme heeft voor het tweede gekozen — en gezien zijn aard móét het dat doen.
Dit is de terugkeer van de primitieve accumulatie (Marx): onteigening, plundering, geweld, oorlog.
2. Lenins historische wet
Lenin stelde:
“Het imperialisme is de vooravond van revoluties.”
Imperialistische agressie is geen kracht — het is zwakte. Hoe agressiever het imperialisme wordt, hoe zwakker het is.
HET KAPITALISME HEEFT ZIJN HISTORISCHE MISSIE UITGEPUT
Volgens Marx was de historische rol van het kapitalisme om:
Productiekrachten te ontwikkelen
Feodale banden te verbreken
De wereldmarkt te creëren
Deze missie is voltooid.
CRISIS BETEKENT INSTORTING
De imperialistische crisis die in 2008 uitbrak, is niet overwonnen.
In 1945 controleerden de VS bijna 50% van de wereldproductie
Vandaag is dit gedaald tot ongeveer 15%
De Amerikaanse hegemonie verzwakt. De illusie van een unipolaire wereld is ingestort.
DE REDENEN VOOR DE INSTORTING
Historisch – Het imperialisme kan geen vooruitgang meer voortbrengen
Economisch – De dalende winstvoet en gedwongen regressie
Politiek – De historische instorting van de burgerlijke democratie
Ideologisch – De ineenstorting van aanspraken op universaliteit
HET TRUMP-TIJDPERK EN DE TERUGKEER NAAR DE MONROE-DOCTRINE
Het Amerikaanse imperialisme probeert zijn crisis op te lossen door 200 jaar terug te gaan. Een beleid in de stijl van de Monroe-doctrine — naakte, dwingende macht — wordt opgelegd.
Dit is geen afwijking — het is de vervalfase van het kapitalisme. Het imperialisme is zo verrot dat het zelfs geen ideologische legitimiteit meer kan handhaven.
De Monroe-doctrine (1823) verklaarde: “Latijns-Amerika is mijn invloedssfeer.”
Trump, sprekend namens Amerikaanse monopolies, zegt feitelijk: “De hele wereld is mijn invloedssfeer.”
In de 19e eeuw exploiteerden de Verenigde Staten Latijns-Amerika via de Monroe-doctrine en ontwikkelden zich daardoor. Wat ooit de groei van het Amerikaanse kapitalisme mogelijk maakte, kondigt nu zijn instorting aan.
Het kapitalisme is niet langer de drager van vooruitgang; het is zijn obstakel geworden. Niet in staat de mensheid vooruit te helpen, probeert het zichzelf nu te behouden door de mensheid achteruit te sleuren.
Productiekrachten ontwikkelen zich niet; ze worden vernietigd
Wetenschap wordt ondergeschikt gemaakt aan oorlog, vernietiging, surveillance en controle
Speculatie overheerst in plaats van arbeid
DE UITEINDELIJKE REVOLUTIONAIRE CONCLUSIE
Deze tweehonderdjarige poging om de mensheid achteruit te duwen kan de mensheid niet stoppen, kan de geschiedenis niet terugdraaien; zij verscherpt slechts de tegenstellingen en intensiveert het conflict.
De marxistisch-leninistische conclusie is duidelijk: het kapitalisme kan niet vooruit; het imperialisme is een verrottingsfase.
De mensheid zal ofwel in de barbarij worden meegesleurd, of een sprong voorwaarts maken via het socialisme.
Daarom is de socialistische revolutie niet langer een “optie”, maar een historische noodzaak.
Regressie is geen teken van de kracht van het imperialisme, maar een uitdrukking van zijn historische impasse.
DE ENIGE OPTIE IS DE SOCIALISTISCHE REVOLUTIE
Het imperialisme is tot de tanden bewapend.
Het proletariaat moet zich organiseren onder marxistisch-leninistische partijen en een revolutie uitvoeren gebaseerd op geweld.
Het reformisme is historisch failliet gegaan.
Het wetenschappelijk socialisme heeft opnieuw bewezen de enige consistente weg te zijn.
“Het feit dat Chávez, Morales en nu Maduro openlijk zijn ontvoerd; dit is een ineenstorting van het reformisme!”
DE REVOLUTIONAIRE TAAK
Het proletariaat moet vestigen:
Marxistisch-leninistische partijen
Volksorganisaties (Volkscomités, Volksvergaderingen)
In het aangezicht van imperialistische agressie zal, als marxistisch-leninistische organisaties en volksorganisaties niet bestaan, dit vacuüm worden opgevuld door fascisme, nationalisme, religie en corruptie, waardoor de strijd een andere richting wordt opgeduwd. Het proces van proletarische revoluties zal worden vertraagd en de volkeren van de wereld zullen een nog hogere prijs betalen.
Net zoals in Duitsland, waar socialisten er niet in slaagden M-L-partijen op te richten ondanks de voorwaarden om de macht te grijpen en zo de weg vrijmaakten voor Hitlers fascisme, of zoals in het huidige Turkije, waar de fascistische partijleider Devlet Bahçeli (MHP) de anti-imperialistische gevoelens van het volk exploiteert door te beweren dat “de VS het echte probleem zijn”, toont de geschiedenis de gevaren van het falen om te organiseren.
De taak van revolutionairen is duidelijk:
Het naakte gezicht van het imperialisme is blootgelegd.
Reformistische en liberale illusies zijn ingestort.
Revolutionaire, anti-imperialistische en socialistische strijd is objectief legitiemer geworden.
De strijd tegen het imperialisme is niet alleen moreel — zij is historisch en wetenschappelijk.
Het is noodzakelijk volksorganisaties en partijen op te richten:
De Partij draagt de machtsvraag.
Volkscomités en Volksvergaderingen transformeren de klasse.
Functies van de Partij:
Het programma bewaren
De doelstellingen vastleggen
Ervaring integreren
Functies van Volksvergaderingen:
Nieuwe kaders ontwikkelen
De klasse opvoeden
De strijd uitbreiden
Dit is een wederkerige relatie en een historische totaliteit.
WAAROM ZIJN VOLKSORGANISATIES POLITIEKER IN DEZE FASE VAN HET IMPERIALISME?
Omdat:
De crisis permanent is
De staat zichtbaar is in zijn naakte dwang
Het kapitaal zich niet kan verbergen
Daarom:
Botsen volksorganisaties snel met klassentegenstellingen
Verkrijgen zij snel een politiek karakter
Vergeleken met eerdere periodes zal dit proces veel scherper en beslissender zijn.
HISTORISCHE CONCLUSIE
Het moet duidelijk worden gesteld:
Zonder volksorganisatie kan de klasse niet op het historische toneel verschijnen.
Maar tegelijkertijd kan volksorganisatie alleen het machtsprobleem niet oplossen.
De relatie tussen beide moet correct worden vastgesteld.
HET VOLK WORDT NIET UIT ZICHZELF POLITIEKE MACHT — M-L-LEIDERSCHAP IS VEREIST.
De marxistische wet is eenvoudig: de klasse maakt alleen geschiedenis wanneer zij georganiseerd is.
Vandaag:
Wanneer leefruimtes belegerd worden
Wanneer arbeid gefragmenteerd is
Wanneer de staat zich met geweld oplegt
Zijn volksorganisaties:
Niet secundair
Centrale arena’s van strijd
Maar zij dragen alleen historische betekenis wanneer zij verbonden zijn met klassentegenstelling, leiderschap en het machtsdoel.
SAMENVATTING:
Historisch niveau: Blokkering van de productiekrachten
Economisch niveau: Stagnatie van kapitaalaccumulatie
Politiek niveau: Instorting van democratie en hegemonie
Ideologisch niveau: Erosie van universele waarden
Revolutionair perspectief: Lenins logica
Hoe naakter en agressiever het imperialisme wordt, hoe scherper de tegenstellingen.
Het achteruit sleuren van de mensheid schept tegelijkertijd objectieve voorwaarden voor socialistische en anti-imperialistische revoluties.
Leninistische revolutionaire strategie:
Naarmate imperialistische agressie toeneemt,
Naarmate uitbuiting en dwang worden blootgelegd,
Wordt revolutie onvermijdelijk.
Kortom, de regressie van het imperialisme, zijn historische verval en de revolutionaire mogelijkheid komen samen tot uitdrukking.
Wij moeten ons organiseren, want alleen een georganiseerd volk is onoverwinnelijk.
ARBEIDERS VAN DE WERELD, VERENIG U TEGEN HET IMPERIALISME!
STRIJD – WIN – BOUW HET SOCIALISME!
DE ENIGE WEG IS REVOLUTIE; DE ENIGE OPLOSSING IS SOCIALISME!
LATEN WE ONS VERENIGEN EN ALS FRONT STRIJDEN TEGEN HET IMPERIALISME!
Oorspronkelijke Engelse tekst: Anti-Imperialist Front
