Wanneer begon de Tweede Wereldoorlog? Met de Duitse aanval op Polen op 1 september 1939? Met de Japanse aanval op Pearl Harbor in december 1941? In 1936 met de nazi-fascistische interventie om de Spaanse Revolutie neer te slaan? Of in 1931 met de Japanse invasie van Mantsjoerije?
(1) Niemand, vooral niet in de historische fase van asymmetrische en hybride oorlogen, zal de Derde Wereldoorlog uitroepen. Als we de oorlogen die de overgang van de ene historische fase naar de andere markeren, van het ene hegemonisch systeem naar het andere, als wereldwijd definiëren, bevinden we ons al in een conflict van wereldhistorische proporties, gekenmerkt door de teloorgang van het door de VS geleide imperialistische blok en de aanzet tot een coalitie onder leiding van China. De exponentiële toename van de militaire uitgaven op elke breedtegraad bewijst dat er een grootschalig conflict nadert.
(2) De oorlog in Oekraïne heeft een wereldhistorische betekenis omdat het de facto een oorlog is waarin Rusland zich niet alleen tegen het machtige Oekraïense leger bevindt, maar ook tegen het hele NAVO-blok dat Kiev steunt – ten tijde van de USSR vond deze massale confrontatie pas plaats in 1950-1953 tijdens het bloedige Koreaanse conflict. In Oekraïne voert Rusland niet alleen een existentiële oorlog, het fungeert ook als een anti-imperialistisch obstakel, het stelt het westerse imperialistische revanchisme uit en belemmert het. Een echte vrede in Oekraïne zou mogelijk zijn op voorwaarde dat het Collectieve Westen afstand doet van zijn hegemonistische ambities; dit lijkt onwaarschijnlijk.
(3) Dit blijkt uit de arrogantie waarmee de sterkste West-Europese landen (de “bereidwilligen”), in tegenstelling tot de schijnbaar Pontius Pilatus-achtige houding van Trumps Amerika, de oorlog en hun marionet Zelensky in leven houden, hem blijven bewapenen en financieren en zelfs van plan zijn hem eeuwige en onvoorwaardelijke steun te verlenen. Ze weigeren een toekomstige grootschalige Europese oorlog uit te sluiten. Dit verklaart het grote herbewapeningsplan waartoe de Europese Unie heeft besloten en dat ondanks de publieke opinie en de tegenstand van sommige landen is goedgekeurd. Een plan dat zich sterk voordoet, maar zowel de zwakte van de eurocratische elites als de diepe crisis van de EU verhult. Het herbewapeningsplan, dat de invoering van een sociaal bezuinigingsbeleid impliceert, zou een grote cyclus van volksstrijd kunnen ontketenen, die anti-imperialisten met alle mogelijke middelen moeten steunen, met als doel de ontbinding van de Europese Unie. Een dergelijk resultaat zou de nationale soevereiniteit van de landen herstellen.
(4) Het is verkeerd om te vertrouwen op de Noord-Amerikaanse regering om de oorlog te beëindigen. Trumpisme, ondanks de heterogeniteit van de sociale basis van de MAGA, komt overeen met het gebaar van iemand die even op adem moet komen om weer te kunnen rennen. Het Noord-Amerikaanse imperialisme zet één stap terug om er twee vooruit te zetten. Dit is simpelweg imperialistische sluwheid. Dit verklaart zowel het tariefbeleid om een einde te maken aan de globalisering op basis van vrijhandel, als de bereidheid om tot een compromis te komen met Poetins Rusland in de hoop het los te maken van China, met het oog op de verwachte beslissende confrontatie met Peking. Het onfeilbare bewijs van het onherleidbare imperialistische karakter van het Trumpisme is de onvoorwaardelijke steun aan het ultrazionistische regime van Israël, de onedele steun aan de genocide in Gaza en de uiteindelijke annexatie van de Westelijke Jordaanoever, en de agressie tegen Iran – dat, ondanks dat het aan zijn lot werd overgelaten, zelfs door degenen die zich tot bondgenoten uitroepen, moedig heeft gereageerd door Israël hard te treffen.
(5) In deze onverzoenlijke context zijn de hardnekkige strijd die het Palestijnse Verzet en de bevolking en regering van Jemen voeren twee factoren van wereldwijde historische betekenis, temeer gezien de zware klappen die de “As van het Verzet” in Libanon en Syrië heeft geleden en de inschikkelijke houding van Rusland en China ten opzichte van Israël. Palestina en Jemen tonen aan dat met de steun van de volksmassa’s de anti-imperialistische fakkel kan bestaan en blijven voortbestaan.
(6) Uit solidariteit met de Palestijnse vonk, niet alleen in het imperialistische Westen, is een massabeweging ontstaan die, als een grote rivier, de samenvloeiing ziet van de meest uiteenlopende stromen van een mensheid die in trance leek te zijn. Dit zou de komst kunnen zijn van een nieuwe grote wereldmacht, die van de volkeren die vrede, vrijheid, democratische rechten en volkssoevereiniteit verlangen.
STOPWW3 – www.internationalpeaceconference.info
7 september 2025
