Op 18 februari arriveerden zeven personen uit vijf landen in Istanbul als leden van een internationale delegatie.
Hun doel was informatie te verzamelen over de beruchte vergeetput-type gevangenissen in Turkije en over de hongerstakingen van onbepaalde duur die daartegen worden georganiseerd.
Zij wilden spreken met maatschappelijke organisaties zoals advocaten, balies en medische verenigingen.
Zij wilden de pers ontmoeten, de vierde macht.
Zij wilden hun bevindingen rapporteren en een verslag opstellen.
Dergelijke internationale onderzoeksbezoeken zijn een recht dat wordt gewaarborgd door zowel het internationaal recht als de Turkse grondwet.
Toch heeft het Turkse fascisme opnieuw aangetoond geen enkel respect te hebben voor recht of mensenrechten.
Op 19 februari werden zes leden van de internationale delegatie op straat gearresteerd, nadat zij het Advocatenkantoor voor het Volk hadden verlaten. Zij werden overgebracht naar het deportatiecentrum in Arnavutköy.
Vroeg in de ochtend van 20 februari werd de delegatie uitgezet.
De leden van de delegatie die werden of zouden worden uitgezet:
- Alejandra Matamoros Alexandrova, advocate, lid van het Platform tegen Repressie Barcelona (Spanje)
- Andrea Lucidi, journalist, Visione TV (Italië)
- Tatjana Desjatova, coördinator van de Interbrigade in KPRF (Rusland)
- Nick Krekelbergh, doctor in de bio-ingenieurswetenschappen en vertegenwoordiger van Zannekinbond (België)
- Jean Pascal Graziani, vertegenwoordiger van Supernova en AIF-Frankrijk (Frankrijk)
- Fernando Garcia, Communistische Partij van de Volkeren van Spanje (PCPE)
POLITIEK VAN INTIMIDATIE
Wat heeft het Turkse fascisme met deze deportatie aangetoond?
1). Het Turkse fascisme is schuldig. De vergeetput-type gevangenissen zijn zodanige martelcentra dat men koste wat het kost wilde verhinderen dat deze waarheden aan het licht zouden komen.
2). Het Turkse fascisme duldt niets of niemand dat niet is zoals het zelf.
3). Het Turkse fascisme is laf. De staat was bang voor een delegatie die enkel met enkele ngo’s en journalisten wilde spreken.
Als men niet bang was, zou men dan minder dan 24 uur na aankomst in Turkije de internationale delegatie haastig hebben gearresteerd en uitgezet? De delegatie was zelfs nog niet begonnen met het verzamelen van informatie.
4). Het Turkse fascisme is wanhopig. Door mensen te arresteren die informatie willen verzamelen, wil het iedereen intimideren die solidair is met de gevangenen in de vergeetput-type gevangenissen en gevoelig is voor hun situatie.
Het wil internationale solidariteit onderdrukken, het wil zwijgen opleggen en verhinderen.
Het wil dat gevangenen langzaam krankzinnig worden, ziek worden en alleen sterven in die kuilen.
Maar er is één ding dat het fascisme vergeet: mensen die strijden voor rechten, vrijheden en gerechtigheid zijn niet egoïstisch, individualistisch, wreed, onderdrukkend of ongevoelig.
Zij verdedigen de hoogste waarden van de mensheid.
Fascisme kan dit niet begrijpen of kennen.
Omdat het geen van deze waarden bezit.
Heeft het met zulke repressieve reacties zijn doel bereikt?
Kon het verhinderen dat de vergeetput-types bekend zouden worden? Integendeel. Door zo buitensporig te reageren veroorzaakte de arrestatie van de delegatie veel opschudding in Rusland en Italië en haalde het de media. In Rusland werd het nieuws over de arrestatie zelfs gemeld door het staatsagentschap TASS.
Het Franse persagentschap verzamelt momenteel informatie om hierover te berichten.
Zullen de gevangenen die momenteel in hongerstaking zijn en opgesloten zitten in de Pit-type gevangenissen hierdoor ontmoedigd raken?
Of zal hun vastberadenheid juist nog toenemen?
Wij richten ons tot alle progressieve, democratische en verlichte mensen, instellingen en organisaties wereldwijd die opkomen voor rechten en vrijheden.
Kijk, dit is het soort land dat Turkije is.
Als men een internationale delegatie van advocaten, journalisten en academici zo behandelt, wat zal men dan doen met de gevangenen in de Pit-type gevangenissen?
Daarom roepen wij u op om, op basis van de ervaring van deze delegatie, nog sterker dan gisteren naast de revolutionaire gevangenen in Turkije te staan.
Lang leve de internationale solidariteit!
Internationalisme is de broederschap van volkeren.
