“De provocatie van Rusland”

‘Khadaffi spreekt’, uiteenzetting op 27 december 2008

 

“Elke Europese expansie naar het Oosten had Rusland als doel. Alle westerse mogendheden verplaatsten hun legers in de richting van Rusland. Aan het begin van de 19e eeuw viel Napoleon veel Europese landen binnen in zijn zoektocht naar Ruslands grote rijkdommen aan kolen, ijzererts, olie, gas en goud. In de Tweede Wereldoorlog volgde Hitler zijn voorbeeld door zijn enorme legers op Rusland te richten. Vandaag treedt de NAVO in de voetsporen van Napoleon en Hitler om Rusland te bereiken. De NAVO wil het vacuüm benutten dat is ontstaan door het uiteenvallen van de Sovjet-Unie.

Het Westen riep de overwinning uit in de Koude Oorlog tegen het Oostblok onder leiding van de USSR. Het beschouwde het uiteenvallen van de Sovjet-Unie als een historische prestatie. Nadat de NAVO de meeste aan Rusland grenzende ex-socialistische landen in haar lidmaatschap had opgenomen, streefde zij ernaar de ex-Sovjetrepublieken van Centraal-Azië tot de Zwarte Zee en de Baltische staten op te nemen om Rusland volledig te omsingelen. Rusland zag deze stap als een daad van gevaarlijke provocatie omdat het de bedoeling was het land van alle kanten te omsingelen. Dit is inderdaad het geval. De implosie en het uiteenvallen van Joegoslavië vormde de ontbrekende schakel in de keten van de NAVO rond Rusland.

De verre en recente geschiedenis levert echter het bewijs dat Rusland geen macht is die gemakkelijk kan worden belegerd, gebroken of verslagen. Rusland bezit de grootste nucleaire voorraad ter wereld, ongeveer 16.000 kernkoppen. Die kunnen worden gelanceerd vanaf landsilo’s, onderzeeërs en strategische bommenwerpers die alleen Rusland bezit. Het nucleaire trio van ICBM’s (intercontinentale ballistische raketten), strategische bommenwerpers en kernonderzeeërs compenseert elk tekort in de Russische militaire capaciteit op het gebied van opleiding, mobilisatie of logistiek.

Uitgaande van onze grote belangstelling voor de wereldvrede roepen wij op tot het vermijden van nieuwe avonturen die, in tegenstelling tot de twee wereldoorlogen, zelfs de vernietiging van de mensheid zouden kunnen veroorzaken. De provocatie van Rusland en de pogingen om het te omsingelen dreigen met een nieuwe en onnodige totale kernoorlog. De dreiging is des te reëler omdat Amerika zijn standpunten in veel gevallen heeft gebaseerd op verzonnen informatie, naïeve analyses en kortzichtige en zelfingenomen meningen.

Toen het Westen enthousiast de onafhankelijkheid van Kosovo steunde, verwachtte het toen dat de gevolgen zouden overslaan naar Abchazië en Zuid-Ossetië, zodat deze landen om onafhankelijkheid zouden vragen? Was het zich ervan bewust dat de analyses die tot Amerika’s dilemma in Irak leidden, gebaseerd waren op verzonnen en onbevestigde inlichtingen die, in de hoop in de gunst van de CIA te komen, werden verstrekt door agenten die hun land waren ontvlucht?

Het voortbestaan en de uitbreiding van de NAVO, na het uiteenvallen van de USSR en het einde van de Koude Oorlog, kan maar één motief hebben: het bezetten van Rusland en vervolgens de rest van de wereld.

Zoals alle landen in de wereld heeft Amerika het recht zichzelf te verdedigen. Zijn verre geografische ligging tussen de Atlantische Oceaan in het oosten, de Stille Oceaan in het westen, de Noordelijke IJszee in het noorden en zijn zwakke buren in het zuiden die geen bedreiging kunnen vormen voor zijn veiligheid, maken het mogelijk een veilige haven te zijn voor immigranten en vluchtelingen, weg van de conflicten en ambities van de continenten van de oude wereld. Het is een universele macht. Alle volkeren van de wereld hebben bijgedragen tot haar vorming en welvaart. Met een terugkeer naar deze traditie zal het waardig zijn de VN en haar Veiligheidsraad te huisvesten.

Het is echter een grote bedreiging voor de wereldvrede, veiligheid en stabiliteit als Amerika, zoals nu, partij blijft bij elke daad van agressie die in de wereld plaatsvindt. Amerika moet terugkeren naar de Monroe-doctrine, die president James Monroe in 1823 voorstond en waarin staat dat “de Verenigde Staten zich niet zouden bemoeien met problemen in Europa, en dat Europese mogendheden zich niet langer zouden bemoeien met de zaken van de nieuwe onafhankelijke staten van Amerika”. Zij moet de Doctrine uitbreiden tot niet-inmenging in de aangelegenheden van de hele wereld.

Europa heeft het recht een onafhankelijke en verenigde politieke, economische en militaire entiteit te worden. Het heeft het recht een nieuwe pool in de internationale politiek te worden. Rusland, als historische en opkomende macht, moet de vrijheid krijgen om zijn politieke, economische en militaire kracht te ontwikkelen met het oog op zelfverdediging. Een verenigd Europa kan, indien het niet verbonden is met het verre Amerika, fungeren als een strategische buffer tussen Rusland en Amerika. Ook de Atlantische Oceaan zou als buffer tussen Europa en Amerika kunnen fungeren. Europa moet kunnen blijven profiteren van de overvloedige olie- en gasvoorraden van Rusland. Niet het Amerikaanse continent, maar Rusland is de natuurlijke demografische partner van Europa. Als Europa zich zou laten leiden door een logische inschatting van zijn eigen belangen, in plaats van door raciale motieven of door een voortzetting van de voldongen feiten die voortvloeiden uit de Amerikaanse bezetting van Europa na de Tweede Wereldoorlog, zou het vriendschappelijke banden met Rusland aanknopen.

Domheid en hebzucht zullen de mensheid in een nieuwe catastrofe storten. Er zal niemand meer zijn om de vruchten te plukken van die oorlog, die een oorlog zal zijn tussen partijen die dodelijke en destructieve kernwapens bezitten.

De wereld zou er goed aan doen aandacht te schenken aan mijn waarschuwing dat Rusland niet de USSR is. De USSR was een groot multinationaal rijk. Het was gevestigd over vele oude naties. Het was gebaseerd op een ideologische doctrine, waarin veel volkeren van de USSR niet geloofden. In feite geloofden de latere leiders van het Kremlin zelf niet in die ideologie. Daarentegen verdedigt Rusland nu geen filosofische overtuiging of politieke en economische ideologie. Het verdedigt de Russische natie zelf. Toen de marxistische ideologie van de USSR aan haar einde kwam, stierven de Sovjetvolkeren niet mee. Zij bleven bestaan. Sommigen vierden zelfs de val van de USSR en haar ideologie. Nu staat het bestaan van de Russische natie op het spel. Die mag niet vallen, want dat zou de ondergang betekenen van het leven, de vrijheid en het bestaan van de natie. De dood is te verkiezen boven een dergelijke gebeurtenis. De situatie mag niet verkeerd worden ingeschat.

De lessen van de confrontatie met de USSR moeten volledig in aanmerking worden genomen. Doet men dat niet, dan komt dat neer op zelfmoord. Het zou voor bepaalde mogendheden destructief zijn om de manoeuvres uit het verleden tegen Rusland vandaag te herhalen. Het imperialistische beleid dat in het verleden tegen de USSR werd gevoerd, zou verwoestend zijn als het tegen het Rusland van vandaag zou worden gebruikt.”

Muammar Kadhaffi, 27 dec. 2008