Brexit gezien vanuit een anti-imperialistisch perspectief

De Brexit-saga kleurt al sinds enkele jaren de Europese politieke agenda. Aan de basis ligt het referendum over EU-lidmaatschap van eind juni 2016 dat een lichte meerderheid van 51,9% pro uittreding als resultaat gaf. Vermoedelijk valt het Brexit-verhaal eind oktober 2019 in een definitieve plooi met de effectieve uittreding, ongeacht welk akkoord al dan niet tot stand komt tussen de Britten en de EU. Dit onder het nodige voorbehoud, gelet op de wispelturigheid van de Britse politiek.

Met de Zannekinbond menen we dat het uiteindelijke resultaat van die Brexit eigenlijk van weinig belang is. Zowel Groot-Brittannië als de Europese Unie (EU) zijn en blijven vertegenwoordigers van een Westerse imperialistische politiek. Enerzijds is er de motivatie van Brexiteers. Deze blijkt aan de volksbasis gebaseerd te zijn op de wensdroom om het oude British Empire, gebaseerd op (neo-)koloniale uitbuiting, in ere hersteld te zien. Hoewel volstrekt onrealistisch omdat de Britse macht verder afkalft in de wereld, wordt dit propagandistisch handig uitgebuit door een deel van de Britse politiek-economische elite die zelf private financiële voordelen weet te halen uit die Brexit. Anderzijds is er de EU, een institutioneel ondemocratisch vehikel dat werd gebaseerd op economische eenmaking om te komen tot politieke eenmaking. Dit alles met de wens om de nationale soevereiniteit van Europeanen in maximale mate onderuit te halen met als resultaat het dienen van de belangen van het kapitaal. Als voorstanders van een continentaal eengemaakt en sociaal Europa dat de nodige volkssoevereiniteit respecteert, hoeft het geen betoog dat we met de Zannekinbond niet zo hoog oplopen met zowel die EU als het Britse imperialisme. Zowel de Britten als de EU dienen het Atlantische project waar ze hun wagon hebben aangehaakt aan de Amerikaanse locomotief, beide zijn missionarissen van het Westers liberalisme en bijhorend imperialisme.

De Brexit is echter interessant vanwege haar – voor velen onverwacht – neveneffect: in toenemende mate lijkt het Verenigd Koninkrijk zelf in haar bestaande vorm bedreigd. De roep om Ierse hereniging en om Schotse onafhankelijkheid wordt sterker. De Britse bezetting van de zes Ierse graafschappen met de bijhorende, door de Britten gecreëerde grens op het groene eiland, komt door de Brexit onder druk te staan. Het Iers Republikeins Leger (IRA) heeft al aangekondigd geen enkele grensinfrastructuur op Ierse bodem te zullen dulden.

De Zannekinbond spreekt haar steun uit aan Saoradh, de in 2016 opgerichte partij / beweging van Ierse republikeinen die zowel het einde van de Britse bezetting nastreven als uit de neokoloniale EU willen treden om te komen tot een soevereine, herenigde socialistische Ierse republiek.  

  Naar aanleiding van Brexit, verspreidde Saoradh de volgende verklaring op 17 oktober 2019:

“Ongeacht wat de imperialisten aan Ierland uitdelen, de Britse grens blijft een obstakel voor het Ierse volk dat echte democratie en nationale zelfbeschikking wil.

Het Ierse volk heeft geen zeggenschap gehad in het Brexit-proces, het zijn de concurrerende imperialistische machten van Londen en Brussel die hebben besloten wat er in Ierland gebeurt.

Wees gerust, wat de uitkomst van de Brexit ook is, de sociaaleconomische doelstellingen van de elites zullen hetzelfde blijven en in Ierland betekent dit status quo de verdeling van ons land, armoede, dakloosheid, uitzettingen, privatisering van nutsbedrijven, uithollen van gezondheidszorg en diefstal van onze natuurlijke hulpbronnen.

Alleen een verenigd socialistisch Ierland kan de eigendom van Ierland voor de bevolking van Ierland verzekeren en het is in de richting van dit doel dat Saoradh zal blijven strijden.”