5 mei, een Corsicaanse verjaardag…

Inleiding

Met de Zannekinbond menen wij dat volkeren in het Euraziatische gebied maximale zelfontplooiing en autonomie moeten kunnen genieten binnen een Europees en socialistisch perspectief. Het echte provincialisme zit niet in het kamp van het volksnationaal streven van bijvoorbeeld Vlamingen of Corsicanen, maar vindt men terug bij hen die denken dat de klassieke Europese nationale staten (Spanje, Frankrijk, Groot-Brittannië, België,…) nog steeds alle grote problemen aankunnen zonder elke vorm van Europese eenheid. Hun kapitalistische elites laten hun macht en het financieel winstbejag grenzeloos overvloeien van deze uitgeholde en verouderde nationale staten naar de Europese Unie. De bestuurlijke elites in de EU en in deze oude koloniale machten vormen een ondeelbaar geheel en miskennen zowel de Europese diversiteit als de sociaaleconomische verzuchtingen van de bevolking. Zij schenken aan niet-Europese grootmachten de mogelijkheid om hun staten tegen elkaar te laten uitspelen, iets waar ook het (extreem)rechtse staatsnationalisme geen antwoord op biedt. Waar de kapitalistische elite via de EU de klassieke Europese nationale staten meende te moeten verenigen, stellen we een ander, socialistisch Europa van Ierse Dublin tot het Russische Vladivostok in de plaats, opgebouwd uit de rijke diversiteit aan volkeren op dit Euraziatisch gebied.

5 mei 1976

Deze datum betekende de officiële start van de Corsicaanse bevrijdingsbeweging FLNC, uiteraard door de Franse overheid gecatalogeerd als “terreurbeweging”. In ruim 40 jaar heeft de beweging meer dan 4500 illegale verzetsdaden gepleegd. Een periode die ook gekenmerkt werd door een groot aantal afsplitsingen en interne afrekeningen. De eigenlijke start van het moderne Corsicaanse radicale nationalisme nam een start in augustus 1975 toen Edmond Simeoni samen met enkele gewapende medestanders een wijnboerderij in het stadje Aléria bezette. Een wijnboerderij die -zoals zo vaak- in handen was van één van de “colons”, Fransen die in veel gevallen teruggekeerd waren uit Algerije (“Pieds-noirs”) en vanwege de Franse overheid grote stukken landbouwgrond in Corsica kregen om zich opnieuw te vestigen. Met de aanduiding “colons” en de wijnboerderij als doelwit maakten de Corsicanen meteen duidelijk: de aanzet van de nationale Corsicaanse bevrijding is verzet tegen het Franse kolonialisme dat schade toebrengt aan de Corsicaanse (landbouw)economie. Nadien zouden daar al snel culturele (taalkundige), demografische en vooral ecologische (vernietiging van de kustgebieden door bouwpromotoren) redenen aan toegevoegd worden.

Op 5 mei 1976 kondigde het FLNC haar creatie aan via de publicatie van een manifest waarin een koloniale status voor het eiland vastgesteld wordt, vergezeld van een oproep tot de noodzaak van een nationale bevrijdingsstrijd. Dit manifest is een historisch document, de Corsicanen kiezen er vandaag in meerderheid voor om nationale bevrijding via electorale weg te bereiken. Buitenparlementaire bewegingen evolueren doorheen de tijd in aanhang en succes, afhankelijk van de omstandigheden van het moment. Net zoals het Iers republikeins leger IRA blijft bestaan zo lang er Brits gezag op een deel van het groene eiland geldt, mag vermoed worden dat ook Corsicanen de wapens blijven opnemen zo lang Frans staatsgezag op het eiland geldt. Dit manifest blijft ondanks zijn eenvoud en ouderdom de basis voor het radicale Corsicaanse verzet tegen het Franse imperialisme. Niet intellectueel hoogdravend, maar rechttoe rechtaan zoals het een militante volksbeweging past. Het kan niet voldoende herhaald worden dit manifest als een historisch document te beschouwen en niet als een pasklare hedendaagse politieke oproep.

————————————————
STICHTINGSMANIFEST VAN HET FRONT DE LIBERATION NATIONALE DE LA CORSE   –   FLNC   5 mei 1976

Corsicaans volk,

Een beslissende stap in de nationale bevrijdingsstrijd van ons volk is gezet. De nationalisten hebben besloten zich te verenigen in de creatie van het FLN, als laatste stap in een strijd die reeds 10 jaar bezig is. Zij hebben het volgende programma aangenomen:

1. Erkenning van de nationale rechten van het Corsicaanse volk.
2. Vernietiging van alle instrumenten van het Franse kolonialisme (leger, administratie, colons).
3. Vestiging van een democratisch volksbestuur zoals gewenst door alle Corsicaanse patriotten.
4. Realisatie van agrarische hervormingen om tegemoet te komen aan de verzuchtingen van boeren, arbeiders en intellectuelen, waarbij het land ontdaan wordt van elke vorm van uitbuiting.
5. Zelfbeschikkingsrecht na een overgangsperiode van drie jaar tijdens dewelke de administratie gelijk verdeeld wordt tussen de nationalisten en de bezettingsmacht. Deze periode van vervreemding zal toelaten aan ons volk om democratisch zijn lot te kiezen met of zonder Frankrijk.

Meer dan twee eeuwen geleden viel de Franse staat binnen en annexeerde met geweld ons land. Sindsdien heeft het niet opgehouden onze nationale identiteit te vernietigen met de steun van lokale notabelen, verraderlijke instrumenten ten aanzien van de natie.

Het Franse kolonialisme:
* heeft ons onze onafhankelijkheid en vrijheid ontnomen;
*heeft ons volk met de grootste wreedheid onderdrukt;
* streefde ernaar ons te denationaliseren;
* heeft geprobeerd onze taal en cultuur uit te roeien via een autoritaire verfransing;
* heeft ten aanzien van ons enkel racisme en misprijzen gehad;
* heeft ons eiland economisch verpletterd;
* heeft ons volk verspreid of zelfs gedeporteerd;
* heeft huizen van ons vernield;
* gebruikte ons land als een menselijk reservoir van kanonnenvoer voor zijn oorlogen en koloniale expansie;
* probeerde onenigheid te zaaien tussen de Corsicanen, hierin geholpen met het vuile werk vanwege de clans;
* heeft ons land in beslag genomen en het verdeeld onder Franse colons en promotoren;
* sinds enkele jaren probeert het haar nieuwste moorddadige operatie: ons volk laten verdwijnen en het vervangen door een andere bevolking, hierbij exact herhalend wat de hatelijke Genovese politiek had voorgedaan.

Ten aanzien van een dergelijke doodsbedreiging kunnen wij niet met gekruiste armen blijven zitten. Daarom richten wij ons tot alle Corsicanen voor de nationale bevrijding. Elke patriot moet een soldaat zijn voor de nationale bevrijding, vastberaden om de vijand te overwinnen. Onze strijd moet georganiseerd en krachtdadig zijn. Alle Corsicaanse patriotten moeten aansluiten bij het Front de Libération Nationale.

A Liberta o a Morte!

FLNC 5 mei 1976