Internationale Dag Tegen Racisme

Vandaag is de Internationale Dag tegen Racisme. Terwijl de Corona-crisis alle andere actualiteit overschaduwt en zelfs de meest onverbeterlijke Pinkeriaanse optimisten aan hun grote gelijk doet twijfelen, mogen we niet uit het oog verliezen dat bepaalde maatschappelijke tegenstellingen opnieuw gaan spelen (en uitgebuit worden) zodra deze periode van algemene ‘lockdown’ achter de rug is. Net voordat het virus in Europa zijn intrede deed, speelde zich aan de grenzen van het continent een surrealistisch geopolitiek spel af, waarbij Turkije grote getallen oorlogsvluchtelingen en economische migranten de grens met Griekenland overjaagde ter vergelding van het gebrek aan steun van Europese zijde voor haar falende illegale militaire operaties op het grondgebied Syrië. De tribalisering van de publieke opinie was compleet voor het COVID-19 hieraan een eind maakte en dezelfde polemisten ertoe bracht om de voetbal-hashtag #tousensemble te lanceren.

Het mes snijdt langs twee kanten. Rechtsliberale, identitaire en katholiek-reactionaire krachten, gesteund door een deel van het bedrijfsleven, willen deze mensen tot zondebok maken van alles wat mis gaat in Europa. Er wordt dan gewezen wordt op individueel gedrag, culturele verschillen en religieuze overtuigingen, die niet compatibel zouden zijn met deze van ‘het westen’. Nochtans wordt bijzonder weinig moeite gedaan om daartegenover te definiëren wat dat “westen” dan al dan niet zou moeten zijn. Is dit varkensvlees? Korte rokjes? Hoge hakken? Het christendom met zijn tot supermarkten en culturele centra verbouwde kerken? Of zijn dit de “werkbare waarden” van Bart De Wever? En is juist levensbeschouwelijke neutraliteit datgene wat deze “westerse samenleving” zo “superieur” maakt, om Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten te parafraseren? Is het de Vlaamse canon, waar niemand het over eens raakt? De Vlaamse cultuur waarvan de subsidies stelselmatig afgebouwd worden? De vrije markt? De rechtstaat? Westmalle Tripel? Temptation Island? Of, horresco referens, gewoon het liberalisme tout court?

Men zou gaan denken van wel, want wellicht is er weinig minder “westers” dan juist die vileine hipster-liberalen – veelal extraverte, luidruchtige en narcistische opiniemakers –  die conform hun intrinsieke pathologische gespletenheid de samenleving zoveel mogelijk willen atomiseren en segregeren in hyperindividuele micro-identiteiten, om het daaruit ontstane potentieel vervolgens te gaan vermarkten. Het is dat deel van de bourgeoisie dat, met een bekrompen segment van de kleinburgerij in haar kielzog, eeuwig ten strijde trekt tegen het ‘klootjesvolk’ en daar op éénzelfde manier haar bestaansrecht aan ontleent, als de Franse noblesse de robe aan hun aanwezigheid op de feestjes aan het Paleis van Versailles onder het régime van Lodewijk XIV. #weesluider, klinkt het dan, alsof er nog niet genoeg lawaai en misbaar was. Uit Amerika geïmporteerde identity politics en slachtoffercultussen dienen de samenleving in een staat van permanente psychologische burgeroorlog – neen, niét revolutie! – te houden.  De migrant is hierbij slechts kanonnenvoer om de ego’s van “links” en haar eindeloze culture wars te voeden.

Als twee krabben die zich met ineengeklemde scharen op een strand voortbewegen, houden deze twee burgerlijke stromingen elkaar in evenwicht en de samenleving tegelijk in een verlammende wurggreep. Nochtans is deze schijntegenstelling er één die de gewone man en vrouw, Vlaming zowel als migrant, tot kop van jut maakt. Het grootkapitaal importeert goedkope arbeid onder het mom van liefdadigheid en grootmoedigheid. Kwaadaardige en criminele mensensmokkelaars, vaak met tientallen of honderden doden op hun geweten, vermommen zich als ware social justice warriors. Voor hen is de bevolking uit de Derde Wereld pas interessant op het moment dat zij de oversteek naar Europa waagt (wat er in Afrika of Azië aan de hand is, boeit niet), en bereid is om samen te hokken in groezelige wijken, waar ze de liberale ideologie op zijn minst als objectieve bondgenoot moeten beschouwen om de groeiende metropolen te “verrijken” met (markt- en geen waarachtig culturele) diversiteit. Voor rechtsliberale en reactionaire krachten gaat het er om met andere regio’s te concurreren in het aantrekken van de meest bruikbare migranten in het economische circuit. Het surplus wordt letterlijk behandeld als afval en goedkope arbeidsreserve, en met de vinger gewezen vanwege het erop nahouden van “archaïsche culturele gebruiken”. Ziedaar het tweekoppig racisme van het globaliserende westen!

Niemand lijkt nog geïnteresseerd in het opbouwen van gezonde bilaterale relaties tussen de regio’s en naties, het uitwisselen van kennis en expertise, het steunen van legitieme en levensvatbare regimes, het opbouwen van landen vanuit het eigen cultureel begrippenkader, met nationale zelfbeschikking en het socialisme als gemeenschappelijke internationale taal. Zo kan ieder volk via haar eigen nationale bevrijdingsstrijd haar eigen culturele pad naar het socialisme vinden, of dat nu in Vietnam, Nigeria, Bolivia, Kazachstan of Vlaanderen is. Internationale solidariteit is hiertoe een voorwaarde. Nationaal zelfbewustzijn een onvervreemdbaar middel. Nationale bevrijding een doel. Misschien worden we het dan en passant alsnog een keertje eens over het klimaat, én over die Vlaamse canon.

De COVID-19-pandemie wijst ons er nog maar eens op hoe schadelijk het globalisme en het wereldkapitalisme voor onze planeet is. Racisme (het “Chinese virus” – de zogenaamd “Spaanse” griep kwam ooit uit de VS) is hier geen antwoord op. Internationale solidariteit, korte productieketens, culturele diversiteit en nationale bevrijdingsstrijd maken deel uit van hetzelfde pakket, net zoals de elkaar schijnbaar bekampende bourgeois-identiteitspolitiek van “links” en “rechts” dat doet.

Daarom, samen met alle volkeren en mensen van alle landen en continenten: tegen racisme, en voor waarachtige culturele diversiteit! Tegen imperialisme, en voor de nationale bevrijdingsstrijd! Tegen globalisme en kapitalisme, en voor het internationalisme en socialisme!